Pałac widziany od frontu w krajobrazie jesiennym

Radzyń Podlaski | Oranżeria

Oranżeria w Radzyniu Podlaskim położona jest w centrum miasta na terenie zespołu pałacowo-parkowego. Wzniesiona została ok. 1756 r. w stylu rokoko. Projektant Jakub Fontana w projekcie budynku nawiązał do wątków sztuki saskiej i francuskiej. Oranżeria ma kształt prostokąta i fasadą zwrócona jest na południe. Od północy przylega do niej budynek pełniący funkcję zaplecza, tzw. Domek Ogrodnika. Nad ryzalitem środkowym oranżerii umieszczona została rzeźba Jana Chryzostoma Redlera przedstawiająca Rydwan Apollina […]

Radzyń Podlaski | Oranżeria więcej »

Pałac z dalszej perspektywy

Puławy | Pałac Marynki

Został wzniesiony pod koniec XVIII w. przez Izabelę i Adama Kazimierza Czartoryskich dla ich córki – Marii z Czartoryskich Wirtemberskiej. Pałac usytuowany jest w południowej części zespołu pałacowo-parkowego na brzegu łachy wiślanej. Zbudowany został wg projektu Ch. P. Aignera w stylu klasycystycznym z korynckim portykiem i attyką kryjącą dach. Na fryzie portyku znajduje się napis: „Iste terrarum mihi praeter omnes angulus ridet” (Ten zakątek najbardziej ze wszystkich się

Puławy | Pałac Marynki więcej »

Pałac Potockich w otoczeniu zieleni

Międzyrzec Podlaski | Pałac

Pałac Potockich w Międzyrzecu Podlaskim – pałac wybudowany dla hr. Aleksandry Potockiej, właścicielki Ordynacji Międzyrzeckiej, w 1852 roku przez architekta Franciszka Marię Lanciego. Pałac uległ spaleniu w 1918, jednak został odbudowany w latach 1922–1928. Obecnie (2014) pałac stoi pusty. Wcześniej znajdował się w nim Dom dziecka (do 1998 roku) i siedziba Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Nie należy mylić tego pałacu z Pałacem Czartoryskich

Międzyrzec Podlaski | Pałac więcej »

Budynek spichlerza w otoczeniu zielni

Międzyrzec Podlaski | Spichlerz

Spichlerz został wzniesiony na przełomie XIX i XX wieku. Pełnił funkcję gospodarczą, mimo to wybudowano go z dbałością o szczegóły i estetyczną, murowaną, otynkowaną bryłę budynku, zaprojektowaną na planie litery L. Spichlerz jest spójny z założeniem pałacowym hr. Potockich. Do dnia dzisiejszego, mimo upływu lat, dobrze zachowały się ozdobne pazdury i belki u szczytu. Budynek jest piętrowy. Zachował się mechanizm, mający ułatwiać załadunek i przerzut produktów/materiałów. Opis powstał

Międzyrzec Podlaski | Spichlerz więcej »

Wejście na dworzec

Lublin | Dworzec Autobusowy

Dworzec Autobusowy w Lublinie wybudowano w latach 1965-1968 według projektu wybitnego architekta Wiesława Żochowskiego, specjalisty w dziedzinie architektury komunikacyjnej i samochodowej oraz konstruktora Eugeniusza Szurgota. Jest to obiekt kompletny i harmonijny, wzorowany na zachodnim nurcie w architekturze „Jet Age” i wyróżniający się na tle podobnych budowli z lat 60. w Polsce. Charakterystyczną formę obiektu tworzą: harmonijkowe przekrycie, wydatne przeszklenia, szklana mozaika we wnętrzu hali, zadaszenia peronów o dynamicznej formie. Dworzec

Lublin | Dworzec Autobusowy więcej »

Z wizytą na placu budowy

Zabytki z Brusów, Moskorzewa, Nowej Soli, Przytonia oraz Barczewa odzyskują dawny blask.
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia najnowszego przeglądu prac remontowych w tych wyjątkowych miejscach! A to wszystko dzięki Waszemu zaangażowaniu i zwycięstwu w Konkursie Nasz Zabytek. Zajrzyjcie do podsumowania i galerii zdjęć, aby na własne oczy jaką transformację przechodzą te obiekty.

Z wizytą na placu budowy więcej »

Widok dworu od frontu w otoczeniu zieleni.

Tylmanowa | Dwór Berskich „Bajka”

W 1793 roku rząd austriacki rozpoczął sprzedaż dóbr ziemskich starostwa podzielonego na sekcje. Tylmanowa wraz z Ligaszówką i Kłodnem poprzez licytację została nabyta przez Antoniego Berskiego. W 1840 roku syn Antoniego – Wiktor Berski rozpoczął budowę murowanego, klasycystycznego dworu. Jak podają źródła w 1868 roku do majątku przynależy 172 mg roli, 65 mg łąk, 33 mg pastwisk i 1172 mg lasu. Po 1919 roku majątek należał do syna Wiktora –

Tylmanowa | Dwór Berskich „Bajka” więcej »

Widok dawnego klasztory w otoczeniu zieleni,

Tarnów | Budynek dawnego klasztoru

Dawny klasztor OO Bernardynów pochodzi z XV wieku. Jedyny pozostały gmach głównej budowli klasztornej i jeden z najstarszych budynków Tarnowa, wyróżniający się piękną architekturą. W końcu XVIII wieku, wraz z całą kolegiatą został pozbawiony cech kościoła klasztornego. Reszta zabudowań została wyburzona w związku z przebudową tej części miasta i pozbawiona cech obronnych przez wyburzenie murów, zniwelowanie wałów obronnych i rozebranie potężnej bastei obronnej wraz z pobliskimi basztami. Obecnie

Tarnów | Budynek dawnego klasztoru więcej »

Stary dwór od frontu w otoczeniu zaniedbanej zieleni.

Radlna | Dwór

Dwór odwołujący się do tradycji włoskiej willi renesansowej. Budynek murowany z cegły, parterowy, nakryty niskim dachem czterospadowym, z ryzalitami (frontalnymi skrzydłami nakrytymi niskimi daszkami dwuspadowymi), pomiędzy którymi, na środku, znajduje się wejście. W tympanonach wieńczących ryzality znajdują się herby Jastrzębiec (Józefa Wykowskiego) i Leliwa (prawdopodobnie żony Wykowskiego). Po zachodniej stronie ryzalit środkowy zwieńczony trójkątnym frontem, również z herbami Jastrzębiec i Leliwa w tympanonie (tym razem

Radlna | Dwór więcej »

Zdjęcie: widok dużego zamku z kilkoma wieżami w otoczeniu zieleni.

Wiśnicz | Zamek

Zamek w Wiśniczu to (po Wawelu) największy zamek w Małopolsce i jedna z największych twierdz XVII-wiecznej Rzeczypospolitej. Według najwcześniejszych przekazów historycznych w XIII wieku, Wiśnicz był w posiadaniu rodu Gryfitów, a następnie, z ich nadania, przeszedł na własność klasztoru benedyktynek w Staniątkach. Dokumenty klasztorne pokazują, że w połowie XIV wieku zamek stał się własnością możnego rodu Kmitów. Fundatorem wiśnickiego zamku był Jan Kmita herbu Szreniawa, sprawujący w latach 70. XIV

Wiśnicz | Zamek więcej »

Przewijanie do góry
Przejdź do treści